Samenvatting

Sinds vele jaren biedt de Damstégroep, bestaande uit ervaren logopedist-stottertherapeuten, intensieve groepstherapieën aan voor personen die stotteren (PDS). Dit zogeheten Integraal Zorgtraject Stotteren (IZS) is ondergebracht in de Damstégroep. De auteur, zelf logopediststottertherapeut, bekeek welke opbrengsten deze therapieën hebben door vragenlijsten, die deelnemers voor en na de therapie invulden, met elkaar te vergelijken. Van 15 deelnemers werden de ingevulde vragenlijsten voor, na en 9 maanden na de therapie met elkaar vergeleken. Van 45 deelnemers kon de informatie van voor en na de therapie vergeleken worden. De vragenlijsten werden samengesteld door de stottertherapeuten/cursusleiders zelf. De conclusie is dat deelnemers significant minder last hebben van stotteren minder stotteren en ze hebben minder last van negatieve gevoelens rondom het stotteren. Deze resultaten worden ook 9 maanden na de therapie nog gemeten. De conclusie mag getrokken worden dat intensieve groepstherapie bij stotteren gegeven door de Damstégroep ook op langere termijn positieve resultaten oplevert.


119 Weergaven
2 Downloads
Log in
Al jarenlang verzorgt de Damstégroep intensieve groepstherapieën voor mensen die stotteren. Sinds enkele jaren vullen deelnemers aan deze therapie voor en na deze therapieën een vragenlijst in, die door de logopedist-stottertherapeuten is ontwikkeld. Hiermee kregen de therapeuten een goed beeld van de startsituatie van de deelnemers en de opbrengsten van de therapie. Zij konden hiermee ook monitoren of de therapie aansloot bij de verwachtingen van de deelnemers. De auteur verwerkte deze gegevens in het kader van haar masterproef voor de master ‘Deaf studies and communication needs’ aan de Hogeschool Utrecht. De uitkomst van deze verwerking wordt in dit artikel weer gegeven.

Integraal Zorgtraject Stotteren

Het Integrale Zorgtraject Stotteren (IZS) is een geïntegreerd geheel van individuele en groepstherapieën voor mensen die stotteren. Het traject wordt sinds begin 2009 vergoed door de zorgverzekeraars. Bij iedere therapie zijn minstens twee logopediststottertherapeuten, geschoold in groepswerk, aanwezig. In 2018 is dit traject van naam veranderd en zijn alle IZS-therapieën ondergebracht in de Damstégroep (www.damstegroep.nl).

Uitgangspunt is de visie dat groepstherapie in combinatie met individuele therapie een meerwaarde heeft boven uitsluitend individuele behandeling, die gangbaar is in de praktijk. Vaak biedt het werken in een groep de mogelijkheid om gemotiveerd en/of gestimuleerd door anderen, stappen te zetten in het leren omgaan met het stotteren. Het besef niet de enige te zijn met een stotterprobleem en ervaringen te delen

Literatuurlijst

  1. Bezemer, M., Bouwen, J., & Winkelman, C. (2018) Stotteren: Van theorie naar therapie (Derde, herziene druk ed.). Bussum: Uitgeverij Coutinho.
  2. Buijs, A. (2014). Statistiek in 20 stappen: voor management en economie. Groningen, Nederland: Noordhoff.
  3. DSM-5 (2016) Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen (DSM-5), Nederlandse vertaling van Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 5th Edition. Arlington: American Psychiatric Association.
  4. Ermes, H., Marcom, S., & Hermesh*, H. (2008). Effectiveness of cognitive behaviour group therapy in stutterers with generalized social phobia: Therapeutic and diagnostic implications. Journal of Affective Disorders, 107(1), 9-9.
  5. Everard, R. A., & Howell, P. (2018). We Have a Voice: Exploring Participants’ Experiences of Stuttering Modification Therapy. American Journal of Speech-Language Pathology, 27(3S), 1273–1286. https://doi.org/10.1044/2018_ajslp-odc11-17-0198
  6. Fower, K., Harley, J., & Millard, S. (2015). A closer look: The effect of an intensive group therapy program for young people who stammer. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 193, 339-339. doi:10.1016/j.sbspro.2015.03.312.
  7. Fry, J., Millard, S., & Botterill, W. (2013). Effectiveness of intensive, group therapy for teenagers who stutter. International Journal of Language & Communication Disorders, 49(1), 113–126. https://doi.org/10.1111/1460-6984.12051
  8. Georgieva, D. (2014). Intensive non-avoidance group therapy with stutterer adults: Preliminary results. Codas, 26(2), 122-130. doi:10.1590/2317-1782/2014009.
  9. Heijst, L. (2020, 17 december). T-test begrijpen en interpreteren. Geraadpleegd op 18 maart 2021, van https://www.scribbr.nl/statistiek/t-toets/
  10. Liddle, H., James, S., & Hardman, M. (2011). Group therapy for school-aged children who stutter: A survey of current practices. Journal of Fluency Disorders, 36(4), 274-279. doi:10.1016/j.jfludis.2011.02.004.
  11. Nederlandse vertaling van de ‘International Classification of Functioning, Disability and Health’. (2002). Geraadpleegd van https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/42407/903133913X-dut.pdf?sequence=117&isAllowed=y
  12. NVLF. (2020, juni). Richtlijn Stotteren bij kinderen, adolescenten en volwassenen. NVLF, Woerden. https://www.nvlf.nl
  13. Sheehan, J.G. (1958). Conflict theory of stuttering. In J. Eisenson (red.). Stuttering: A symposium (pp. 121-166). New York, NY: Harper & Row.
  14. Shoster, D., Dobrota, D., Filipova, S., & Lozanovska, B. (2011). The importance of group therapy used in the treatment of stuttering. Journal of Special Education and Rehabilitation, 12(3-4), 77-89. doi:10.2478/v10215-011-0013-7.
  15. Stournaras, E.F., Base, M., Bezemer, M., & Borselen, W. (1980).  Stotteren bij kinderen. In C.H. Waar (red.), Stem-, spraak- en taalstoornissen bij kinderen (pp 65-95). Alphen a/d Rijn: Stafleus Wetenschappelijke Uitgeversmaatschappij.
  16. Stuttering Foundation of America & Stuttering Foundation of America. (1998). Advice to Those who Stutter. Memphis, Amerika: Stuttering Foundation of America.
  17. Tadikj, J., Shoster, D., Dobrota, D., & Jovanovikj, S. (2010). Subjective distress caused by cospeakers’ reactions – reduction during stationary group treatment. Journal of Special Education and Rehabilitation, 11(1-2), 39-52.
  18. Weijts, M., van den Eerenbeemt, J., Hartjesveld, G., & van Wijngaarden, L. (2012). Het Integraal Zorgtraject Stotteren, unieke vorm van zorg. Logopedie en Foniatrie2012(10), 30–34.
  19. Weijts, M., & van Wijngaarden, L. (2018). Je Eigen Spreken. JES-training voor volwassenen die stotteren (Vol. 2018). Reeuwijk/Breda, Nederland: M. Weijts en L. van Wijngaarden.
  20. Weijts, M. (2018). IZS Productbeschrijving VIP: Vrijheid in Praten.
  21. van Wijngaarden, L., & van Eupen, A. (2018). Intensieve Groepstherapie voor Adolescenten. Relaxed Anders Praten (Vol. 2018). Reeuwijk/Nijmegen, Nederland: L. van Wijngaarden en A. van Eupen.
  22. Yaruss JS and Quesal RW. 2004. Stuttering and the International Classification of Functioning, Disability, and Health: An Update. Journal of Communication Disorders 37(1):35–52.
  23. Yaruss, J. Scott. 2004. Application of the Icf in Fluency Disorders. Semin Speech Lang 28(4):312–22.