#durftevragen

Logopedisten vragen collega's mee te denken met een dilemma. #durftevragen is een rubriek in het Tijdschrift voor Logopedie.

 

April 2018
Sinds een jaar behandel ik een zesjarige jongen met ernstige taalproblematiek. Hij maakt kleine stapjes, maar volgens mij zijn de stapjes veel te klein. Ik vermoed dat er meer aan de hand is. Ik heb ouders meerdere keren verder onderzoek geadviseerd maar ouders willen dit écht niet. Als ik niet weet wat ik van deze jongen kan verwachten heeft behandeling in mijn ogen geen zin. Kan ik nu beter stoppen met behandelen? (Naam bij redactie bekend)

Antwoord 5
Waarom willen de ouders geen verder onderzoek? Wellicht kun je hun zorgen of twijfels wegnemen en met argumenten waar zij gevoelig voor zijn ze toch richting verder onderzoek dirigeren. Ook zou ik de leerkracht en eventueel andere betrokken spreken over het functioneren van de deze jongen. Als hij op meerdere fronten vastloopt is dit voor ouders wellicht toch een reden om voor verder onderzoek te gaan. Heb je ouders al voorgelegd dat je nu de behandeling niet goed op hun zoon kunt afstemmen en overweegt te stoppen? Ook dit zou ouders over een drempel kunnen helpen. Bianca Berndsen

Antwoord 6
De prangende vraag hier is dat de logopedist de ouders (nog) niet heeft kunnen overtuigen van het nut van multidisciplinaire diagnostiek. De collega heeft aan de richtlijn TOS voldaan door dit al verschillende malen aan de ouders te adviseren. Ik merk dat ouders terughoudend kunnen reageren als voor hen niet expliciet duidelijk is waarom dit nodig is en wat het hun kind kan opleveren. Het loont de moeite om dit nogmaals te bespreken met beide ouders. Hen wederom jouw cijfers over de vorderingen van het kind voorleggen en het voordeel voor kind en ouders te benadrukken. Wat levert multidisciplinaire diagnostiek op voor het kind en zijn/haar omgeving. Als het overtuigen niet lukt, zou ik stoppen en dat duidelijk communiceren naar ouders. Caroline Nouwels

Antwoord 7
Beste collega, hier kan ik alleen maar heel kort op antwoorden: JA! Jij maakt je als professional zorgen en hebt aangegeven dat je op deze manier niet goed kunt behandelen. Als ouders dan nog steeds niet meegaan in je advies, zou ik helder aangeven dat zonder verder onderzoek je je behandeling niet kunt voortzetten. De keus is vervolgens aan de ouders: wel verder onderzoek en dus ook door met de behandeling òf geen verder onderzoek en dus ook niet verder behandelen. Beschrijf dit ook goed in je dossier (eventueel kun je ervoor kiezen om dit zwart-op-wit te zetten en ouders ervoor te laten tekenen). Esther van Rems-Dijkstra