Lees verder

De NVLF vindt het onterecht dat ter wille van een boekpromotie een hele beroepsgroep van zorgverleners wordt aangevallen. Dat schaadt niet alleen de beroepsgroep van logopedisten, maar ook de cliënten die baat hebben bij de begeleiding.

Aanleiding is de promotiecampagne voor een nieuw boek over stotterproblematiek, gepresenteerd op 22 oktober. Daarin worden de trieste ervaringen van een ex-cliënt veralgemeniseerd tot de stelling dat stotterbegeleiding door logopedisten geen resultaten oplevert. In de publiciteit wordt bovendien de suggestie gewekt dat per jaar 11 miljoen aan zorgkosten bespaard kunnen worden. Dat bedrag is vele malen hoger dan de jaarlijkse kosten aan begeleiding van stotteren door logopedisten, laten cijfers van zorgverzekeraars zien.

Behandelrichtlijnen

De aanleiding voor het boek is triest. De auteur vertelt dat hij ernstig heeft geleden door zijn stotteren. Dergelijk leed mag niet worden onderschat, weten ook logopedisten. Naar eigen zeggen heeft hij meer dan tien jaar lang nutteloze therapie gevolgd. Het boek en de publiciteit wekken de suggestie dat dit een gebruikelijke werkwijze is. Niets is minder waar. In de behandelrichtlijnen van de logopedisten staat duidelijk dat na drie maanden behandelaar en cliënt (of diens ouders) moeten bepalen of de begeleiding door de logopedist voldoende resultaten oplevert. Zo niet, dan beveelt de richtlijn aan een gespecialiseerde logopedist-stottertherapeut te consulteren. Deze groep van logopedisten volgt uitgebreide nascholing op het gebied van stotteren en baseert de behandelingen van kinderen, jongeren en volwassenen op tientallen jaren van wetenschappelijk onderzoek. Daarom wordt de behandeling van stotteren vergoed door de basisverzekering.

Verschillende visies

Stotteren is een ingewikkelde aandoening waarvan de onderliggende oorzaak nog niet precies bekend is. Er zijn verschillende visies op de aanpak ervan. De NVLF vindt dat bij de behandeling van stotteren altijd het belang van de cliënt en zijn of haar omgeving voorop moet staan. De cliënt en logopedist bepalen samen op basis van bewezen wetenschappelijke methoden welke aanpak passend is. Als begeleiding door een reguliere logopedist baat heeft, is dat prima. Als dat onvoldoende oplevert, start de samenwerking met een logopedist-stottertherapeut en zal deze de begeleiding van de cliënt voorzetten. Hiermee wordt voorkomen dat iemand in een situatie belandt zoals de auteur in zijn boek schetst. Ook voor logopedist-stottertherapeuten geldt overigens de aanbeveling van de richtlijn: consulteer een andere specialist, of een multidisciplinair stotterteam als de beoogde verbetering na drie maanden behandeling onvoldoende is gerealiseerd.